Αλκοόλ: Ενισχύει τη μνήμη;

Sharing is caring!

Αλκοόλ: Ενισχύει τη μνήμη;

Ίσως να δυσκολεύεστε να θυμηθείτε τι συνέβη μετά από μια βραδιά υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, όμως σήμερα μια νέα έρευνα προτείνει ότι η χαμηλή έως μέτρια κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών είναι δυνατόν να ενισχύσει τη μνήμη σας.

«Όλως παραδόξως, υπάρχουν ήδη ανθρώπινα επιδημιολογικά στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι η συγκρατημένη έως μέση κατανάλωση αλκοόλ είναι δυνατόν, να οδηγήσει σε βελτίωση της γνωστικής ικανότητας του ατόμου,» σχολιάζει η Maggie Kalev, ερευνήτρια ειδική σε θέματα φαρμακευτικής και παθολογίας από το πανεπιστήμιο της Auckland στη Νέα Ζηλανδία.

Η Kalev είναι συνεργάτιδα του άρθρου που δημοσιεύθηκε στο The Journal of Neuroscience και το οποίο περιγράφει τα αποτελέσματα μιας μελέτης που πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια.

«Τα συμπεράσματα της μελέτης αυτής είναι παρόμοια με αυτά που έχουν εξαχθεί από προηγούμενες μελέτες και σχετίζονται με την ευεργετική επίδραση που μπορεί να έχει στον ανθρώπινο οργανισμό η κατανάλωση ενός ποτηριού κρασιού.»

H Kalev και ο Matthew During, καθηγητής μοριακής ιολογίας, ανοσολογίας και γενετικής ιατρικής στο Ohio State University College of Medicine και κύριος ερευνητής της γενετικής θεραπείας στο Auckland, αρχικά ανέλαβαν τη μελέτη του ρόλου των υποδοχέων N-methyl-D-aspartic acid (NMDA) στην νευρωνική διαδικασία των φυσιολογικών και άρρωστων ζώων.

Οι υποδοχείς NMDA είναι κρίσιμοι για την λειτουργία της μνήμης επειδή καθορίζουν την ισχύ των συνάψεων ανάμεσα στα κύτταρα των νεύρων μέσα από τα οποία τα κύτταρα επικοινωνούν.

Οι υποδοχείς αυτοί είναι ετερομερή που αποτελούνται από τις υπομονάδες NR1, NR2 και NR3.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της έρευνας, ανακάλυψαν ότι η μνήμη ενισχύθηκε όταν μια από τις υπομονάδες της, γνωστή ως NR1, ενδυναμώθηκε στον ιππόκαμπο (μια κεντρική περιοχή του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην επεισοδιακή μνήμη).

Στη συνέχεια, επανέλαβαν παλιότερα πειράματα, τα οποία απέδειξαν την ύπαρξη μιας σχέσης ανάμεσα στην κατανάλωση αλκοόλ και την δραστηριότητα του NR1.

«Αποφασίσαμε να εξετάσουμε εάν τα ευεργετικά αποτελέσματα μιας μέτριας κατανάλωσης αλκοόλ, τα οποία έχουν ήδη αποδειχθεί σε προηγούμενες μελέτες, θα μπορούσαν να προκύψουν μέσα από τον μηχανισμό της αυξανόμενης έκφρασης του NR1. Πιστεύαμε ότι άξιζε τον κόπο διότι η κατανάλωση αιθανόλης είναι μέρος της καθημερινής μας ζωής.»

Οι ερευνητές δημιούργησαν ομάδες διαγονιδιακών ποντικιών, η μια από τις οποίες είχε σε αφθονία υπομονάδες NR1 στην περιοχή του ιπποκάμπου και η άλλη παρουσίαζε έλλειψη. Στην ομάδα φυσιολογικών ποντικιών και σε εκείνη με την περιορισμένη δράση της υπομονάδας NR1, εφαρμόστηκε μια δίαιτα η οποία περιείχε από 0-2,5% αιθανόλη.

Σύμφωνα με την Kalev, είναι αρκετά δύσκολο να γίνει ο συσχετισμός της αλκοόλης που καταναλώνεται από τα κουνέλια με τις ποσότητες που καταναλώνονται από τον άνθρωπο, όμως βασιζόμενοι στα επίπεδα αλκοόλ στο αίμα, το ποσοστό του 2,5% αιθανόλης ήταν ισοδύναμο με το επίπεδο μιας κατανάλωσης που δεν υπερβαίνει το νόμιμο όριο κατανάλωσης αλκοόλ για την οδήγηση.

Αυτό μπορεί να είναι περίπου δυο ή τρία ποτά ανά μέρα για κάποια άτομα ή τρία έως περισσότερα για κάποιος άλλα, ανάλογα με το μέγεθος, το μεταβολισμό ή το γενετικό προφίλ του ατόμου.

Τα ποντίκια ακολούθησαν την συγκεκριμένη δίαιτα για οχτώ εβδομάδες, τα πειράματα για τον έλεγχο της γνωστικής λειτουργίας πραγματοποιήθηκαν μετά από 4 εβδομάδες.

Σε ένα από τα πειράματα, τα ποντίκια τοποθετήθηκαν σε ένα κλουβί με δυο μικρά αντικείμενα πολλές φορές σε ένα διάστημα δυο ημερών. Στη συνέχεια ένα από τα μικρά αντικείμενα αντικαταστάθηκε από ένα νέο αντικείμενο και αξιολογήθηκε η ικανότητα αναγνώρισης του νέου αντικειμένου από τα ποντίκια.

Σε ένα άλλο πείραμα, τα ποντίκια εκπαιδεύθηκαν έτσι ώστε να αναμένουν ένα αιφνίδιο χτύπημα όταν εισέρχονται από ένα άσπρο σε έναν μαύρο θάλαμο μέσα στο κλουβί.
Μια μέρα μετά από τη εκπαίδευση, τα ποντίκια τοποθετήθηκαν ξανά μαζί στο κλουβί έτσι ώστε να εξεταστεί η γνωστική τους ικανότητα σχετικά με την μαύρη επικίνδυνη πλευρά του κλουβιού.

Ανάμεσα στα φυσιολογικά ποντίκια, τα ποντίκια τα οποία κατανάλωσαν μια μέση ποσότητα αλκοόλ τα πήγαν πολύ καλύτερα και στα δυο πειράματα σε σχέση με τα ποντίκια που απείχαν.

Τα ποντίκια τα οποία είχαν καταναλώσει πολύ μεγάλες ποσότητες αλκοόλ δεν τα πήγαν αρκετά καλά στα πειράματα της αναγνώρισης αντικειμένων (ενώ έδειξαν κάποια σημάδια νευροτοξικότητας) ωστόσο τα πήγαν πολύ καλύτερα από την δεύτερη ομάδα στον τομέα της συναισθηματικής μνήμης.

«Οι άνθρωποι συχνά πίνουν για να θρηνήσουν,» σχολιάζει η Kalev. «Τα αποτελέσματα της έρευνας μας προτείνουν ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προωθήσει την δημιουργία τραυματικών εμπειριών και να οδηγήσει στην περαιτέρω κατανάλωση, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του αλκοολισμού.»

Η ενίσχυση των υπομονάδων NR1 του υποδοχέα NMDA έδειξε παρόμοια αποτελέσματα με αυτά που εξήχθησαν από την μετριοπαθή κατανάλωση αλκοόλ, ενώ η αποδυνάμωση των υπομονάδων NR1 εξουδετέρωσε την επίδραση της χαμηλής αλλά σταθερής κατανάλωσης.

Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι οι υποδοχείς NMDA θα πρέπει να παραμείνουν άθικτοι για την εκδήλωση των θετικών αποτελεσμάτων του αλκοόλ.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η δράση των υποδοχέων NMDA παρεμποδίζεται αρχικά από το αλκοόλ, προκαλώντας την αντισταθμιστική αντίδραση της υπομονάδας NR1, που είναι και ο λόγος την ανεπτυγμένης γνωστικής ικανότητας.

Ο Meir Stampfer, καθηγητής διατροφής και επιδημιολογίας από το Harvard School of Public Health στη Βοστόνη, αναφέρει ότι η νέα αυτή μελέτη μας εφοδιάζει με μια νέα ισχυρή βιολογική βάση για μελέτες τις οποίες αυτός και συνάδελφοι του έχουν αναλάβει και συνδέουν την βελτιωμένη μνήμη με την μέτρια κατανάλωση αλκοόλ.

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Post Author: admin