Μια ιστορία λογοκλοπής από blog ακόμα

Sharing is caring!

Μια ιστορία λογοκλοπής από blog ακόμα

Η σημερινή δημοσίευση μου, αφορά σε μια σειρά e-mail που έλαβα μέσω κοινοποίησης από μια blogger. Αρχικά, για να πω την αλήθεια τρόμαξα λίγο, γιατί δεν πρόσεξα πως ήταν κοινοποίηση και νόμιζα πως αφορούσε εμένα.

Η συγκεκριμένη blogger έπεσε θύμα κλασσικής αντιγραφής των κειμένων του blog της και αποφάσισε να αντιδράσει και να στείλει ένα email στο άτομο που έκλεψε τα κείμενα της για να διαμαρτυρηθεί. Δεν ξέρω πως το σκέφτηκε και αποφάσισε να κοινοποιήσει το μήνυμα της σε ένα γκρουπ στο Facebook που είναι αφιερωμένο αποκλειστικά σε άτομα που έχουν στην κατοχή τους ιστολόγια, αλλά ήταν έξυπνο και ίσως και πιασάρικο.

Εκτός από το πρώτο της μήνυμα όμως, συνέχισε να κοινοποιεί και την συνέχεια της αλληλογραφίας της με το άτομο που της είχε κλέψει το κείμενο από το blog της. Ομολογώ πως με διασκέδασε αρκετά η όλη κατάσταση. Διάβασα εκπληκτικές ατάκες.

Ουσιαστικά το μόνο που ζητούσε η blogger από τον κύριο που της έκλεψε το κείμενο, ήταν να τοποθετήσει ένα σύνδεσμο που να οδηγεί στην πηγή από την οποία το αντέγραψε. Δεν του ζητούσε να το αφαιρέσει, ούτε του έκανε καυγά, ένα σύνδεσμο ζητούσε απλά ώστε να γνωρίζουν οι αναγνώστες ποιος έχει γράψει το κείμενο αυτό.

Η μέγιστη δικαιολογία που διάβασα ως απάντηση, ήταν το “νόμιζα πως κι εσύ το είχες αντιγράψει από αλλού”. Ώπα στάκα ρε μπάρμπα ένα λεπτό! Έτσι κάνεις τις δουλειές σου εσύ; Έτσι διατηρείς ιστοσελίδα; Αυτό μπορεί να το κάνει και η τρίχρονη ανιψιά μου αν της δείξω πως δουλεύει το copy-paste and publish. Έχει παραγίνει αυτό το κακό και πρέπει να αρχίσει να κόβεται σιγά σιγά. Έχουν γίνει μάγκες όλοι με το copy paste. Και άντε, αν αφορά ένα δελτίο τύπου ή μια διαμαρτυρία πολιτών να το καταλάβω. Όταν όμως αφορά κείμενα, που κάποιος αφιέρωσε το χρόνο του για να τα γράψει για τη δική του σελίδα είναι απαράδεκτο.

Η συνέχεια όμως ήταν ακόμα καλύτερη. Ο άνθρωπος αυτός – ο κλέφτης κοινώς – ζητούσε από την blogger το όνομα, την ιδιότητα και το τηλέφωνο της προκειμένου να προσθέσει αυτό τον αναθεματισμένο σύνδεσμο προς την πηγή. Τι λες ρε φίλε; Μήπως θες και το ΑΦΜ; Να κατεβάσω το παντελόνι και να σκύψω τώρα ή να το αφήσουμε για αργότερα; Πάμε καλά;

Δε μπορώ να καταλάβω τη λογική τέτοιων ανθρώπων. Γουστάρουν το κείμενο ή το θέμα από ένα blog και το κλέβουν χωρίς να ρωτήσουν, αλλά αν απαιτήσεις να προσθέσουν το σύνδεσμο προς την πηγή, σε θεωρούν ένα “τίποτα” αν δε τους δώσεις επικυρωμένο πιστοποιητικό γέννησης και φωτοτυπία ταυτότητας.

Και εκεί είναι που αναρωτιέται κάθε νορμάλ άνθρωπος, πως είναι δυνατόν να έχει τέτοιου είδους απαιτήσεις ένας κλέφτης από τον ιδιοκτήτη.

Φυσικά η blogger της ιστορίας μας του απάντησε καταλλήλως (πολύ την χάρηκα) και ο κλέφτης αναγκάστηκε τελικά να αφαιρέσει το κείμενο της.

Δεν αναφέρω ονόματα (εκτός αν το θελήσει η ίδια) για ευνόητους λόγους, αλλά της αξίζει ένα μεγάλο μπράβο για τον τρόπο που το χειρίστηκε.

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Post Author: admin