Πρώτα στα σκουπίδια, μετά μονότερμα

Sharing is caring!

Ο Μαρτίνς δεν είχε και πολλά να κάνει από τον πάγκο στην διάρκεια της αναμέτρησης και οι παρεμβάσεις του σίγουρα έκαναν πιο επιθετική την ομάδα. Ο Φερέιρα από την πλευρά του, πιστεύω ότι αφοσιώθηκε στο να μην χάσει. Το πέτυχε, αλλά φοβήθηκε πάρα πολύ νωρίς! Η ουσία είναι, πως το 1-1, αφήνει και ανοιχτούς λογαριασμούς, αλλά θα γεννήσει και μπόλικη κουβέντα στα δυο στρατόπεδα. Στον Πειραιά θα πουν “προσπαθήσαμε”. Στην Θεσσαλονίκη θα πουν “διατηρήσαμε το αήττητο”

Όλοι ευτυχισμένοι; Καλά, για εμένα όχι, αλλά σας γράφω τι θα περάσει – λογικά – προς τα έξω. Ο Ολυμπιακός έπρεπε να κερδίσει, αυτό δε το συζητάω. Επιτυχία μια εντός έδρας ισοπαλία, δεν υπάρχει, εκτός αν απέναντί σου είναι η Λίβερπουλ, η Μπάρτσα, η Μπάγερν και γενικά μια τέτοια ομάδα! Ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να σκεφτεί ότι εκεί που είχε λογική και… αέρα στο παιχνίδι του, ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε μια κακή ομάδα με “παρέμβαση” για αυτό από τον προπονητή του.

Βέβαια στην δική του περίπτωση, εκτός έδρας ισοπαλία απέναντι στον ανταγωνιστή, ε, είναι θετικό σκορ, ακόμη κι αν κατακτήθηκε με στυλ “όλοι πίσω”. Ούτε όρεξη να περάσουν το κέντρο δεν είχαν οι φιλοξενούμενοι (μια φορά το έκαναν) και χάλασαν τη δική τους έξυπνη εικόνα του πρώτου μέρους.

Μπορεί να πίστευαν πολλοί ότι ο ΠΑΟΚ θα έμπαινε στο Καραϊσκάκη να παίξει όπως με την ΑΕΚ. Και το πίστευαν και το πιθανολογούσαν. Αμφέβαλα για αυτό και είχα δίκιο. Γιατί ο Φερέιρα δεν είναι χαζός. Γιατί ο Ολυμπιακός δεν είναι ΑΕΚ. Και γιατί το Καραϊσκάκη, αν πας να κάνεις… μαγκιές, μπορεί να σε τιμωρήσει. Ο Πορτογάλος λοιπόν, έγινε λίγο… Ρουμάνος και κατέβασε μια ομάδα πιο κοντά στα “θέλω” του προκάτοχού του, Ραζβάν Λουτσέσκου. Για 45 λεπτά επαναλαμβάνω, γιατί μετά κατά τη γνώμη μου, τα χάλασε. Ο Δικέφαλος ήταν μετρημένος, προσεκτικός, ήθελε απλά να κλείσει διαδρόμους και να ψάξει έστω ένα στημένο. Όπως κι έγινε στο 29’ με το γκολ του Ίγκανσον. Ο Ολυμπιακός θέλησε να πιέσει. Το… ταβάνι αυτής της πίεσης ήταν χαμηλό.

Πέταξε ημίχρονο! Οι Θεσσαλονικείς δεν αισθάνθηκαν να “πνίγονται” γιατί πολύ απλά είχαν προετοιμαστεί να το αποφύγουν. Σπάνια η μπάλα πήγε αριστερά για να φτιάξουν κάτι ο Τσιμίκας με τον Μασούρα. Ο Βαλμπουενά προτίμησε να «ταΐσει» τους δεξιούς συμπαίκτες του και ενώ οι κάθετες πάσες του δε μπορούσαν να περάσουν, γιατί ο ΠΑΟΚ τις περίμενε. Και όσο πέρναγε ο χρόνος στο ημίχρονο, ήταν οι ποδοσφαιριστές με τα μαύρα ρούχα αυτοί που κυλούσαν πιο σωστά το τόπι. Αν μάλιστα ο Μπίσεσβαρ δεν είχε χαζονεύρα (έφαγε κάρτα με κερδισμένο φάουλ υπέρ του ΠΑΟΚ!!!) ίσως οι φιλοξενούμενοι να είχαν βρει στόχο νωρίτερα. Ο Ολυμπιακός ήταν… παγωμένος. Φάνηκε και στο 0-1.

Κόλλησαν άπαντες, ο Ίγκανσον χώθηκε πανεύκολα εκεί που ο Γκιλιέρμε με τον Σεμέδο ήταν ακίνητοι και με διπλή προσπάθεια έβαλε γκολ με τον Σα να χάνει τη μπάλα. Ο Ολυμπιακός κλήθηκε για άλλη μια χρονιά να παίξει με γκολ εις βάρος του. Και αν πέρυσι είχε δείξει την διάθεσή του, με τρεις κλασικές ευκαιρίες στο πρώτο πεντάλεπτο (!) , τούτη τη φορά, ο Ζίφκοβιτς δεν αντιμετώπιζε την περσινή πίεση του Πασχαλάκη. Ο Μαρτίνς είχε εμφανίσει μια ομάδα που για 45 λεπτά ήταν πιο αργή από τον αντίπαλό της. Και μέσα στην έδρα της! Παιχνίδι χωρίς τη μπάλα, ούτε για πλάκα. Πάσες ανούσιες. Βιαστικά και επιπόλαια διωξίματα. Να φύγει η μπάλα κι όπου πάει!

Ο Μαρτίνς (θυμήθηκε τι του έκανε ο Μουρίνιο) δε περίμενε να τελειώσει το ημίχρονο, πέταξε έξω τον Μασούρα στο 40’ και κάτι για να βάλει τον Σουντανί, προσμένοντας από τον παίκτη του να ανακατέψει τον ΠΑΟΚ και να κάνει περισσότερο… θόρυβο πάνω στο χόρτο. Έστειλε στο πλάι τον Βαλμπουενά, απαίτησε ανέβασμα των γραμμών και περίμενε να βλάψουν τον θωρακισμένο ανασταλτικά ΠΑΟΚ. Γιατί ο Φερέιρα με τους Καντουρί και Λημνιό, δεν άφησε ούτε για πλάκα τους Γιαννούλη και Μάτος να ζοριστούν. Ο Μίσιτς δε στρίβει εύκολα, ο Αουγκούστο είναι περισσότερο να τρέχει, παρά να πασάρει, αλλά και αυτοί, λειτούργησαν σωστά μπροστά από Κρέσπο- Ίγκνασον. Ο Άμπελ για 45 λεπτά, αδύναμο κρίκο είχε τον Σβιντέρσκι (αποδείχτηκε μεζεδάκι στις ορέξεις του εξαιρετικού Αβραάμ Παπαδόπουλου), που κι αυτό δε του κόστισε. Όλα αυτά λοιπόν, δημιούργησαν ένα… βουνό για να ανέβει ο Ολυμπιακός στο δεύτερο ημίχρονο, το οποίο ξεκίνησε με ζητούμενο πέναλτι (για εμένα ήταν) από την κόκκινη πλευρά.

Οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν το δεύτερο ημίχρονο, όπως θα ‘πρεπε να ‘χουν ξεκινήσει το πρώτο και όταν γίνεται αυτό στο ποδόσφαιρο, ο βαθμός ρίσκου ανεβαίνει. Διπλασιάζονται βλέπετε οι αντίπαλοι, αφού πέρα από την ομάδα που ‘χεις απέναντί σε κυνηγάει και ο χρόνος. Ο ΠΑΟΚ δεν άλλαξε το στυλ του και απλά περίμενε τη στιγμή που θα βρει χώρο να δράσει, με την πίεση στην άμυνά του να αυξάνεται. Έτσι ήρθε το πέναλτι του Ολυμπιακού αφού ο «δικέφαλος» είχε χάσει ισορροπία σε όλες τις διπλοκαλύψεις για ένα δεκάλεπτο.

Η ισοφάριση έφερε διπλή κίνηση από τον Φερέιρα με τον Άκπομ να παίρνει τη θέση του “φαντάσματος” Σβιντέρσκι και τον Μαουρίσιο αντί του Καντουρί. Ο Ολυμπιακός είχε απέναντί του ένα 4-1-4-1 (με τον Αουγκούστο ανάποδο λίμπερο), όμως η άνοδος του Ποντένσε και τα τρεξίματα του Καμαρά, έκαναν κατηφορικό το Καραϊσκάκη. Ο Γκερέρο έδινε έξτρα πίεση, η ποιότητα του Βαλμπουενά έλειπε, αλλά όταν ένα ματς πάει στη… δύση του μετράνε άλλα πράγματα. Η μεγαλύτερη ευκαιρία του αγώνα ήταν αυτή του Ελ Αραμπί μετά το κόρνερ του Ποντένσε. Γιατί πολύ απλά, όταν κερδίζεις κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι (Γκιλιέρμε), εννιά στις δέκα φορές, η μπάλα μετά πάει στα δίχτυα. Ο Ελ Αραμπί την έστειλε στον Ζίβκοβιτς.

Θεωρώ ότι ο Φερέιρα μετά το 1-1 έπαιξε για να μην χάσει. Χαράμισε τον Μπίσεσβαρ αριστερά και μετά τον άλλαξε, αφού ο Ολλανδός έχοντας χάσει και ανάσες δε μπορούσε ούτε να απειλήσει στο πλάι, ούτε να κυνηγήσει. Και όταν βγήκε μια κόντρα, ο ξεκούραστος Πέλκας, πλάσαρε με το αριστέρο λες και τον είχαν και έσκαβε από το πρωί! Πούλαγαν μπάλα για πλάκα οι Θεσσαλονικείς, είχαν καθίσει πίσω και περίμεναν ή να φάνε γκολ ή να τελειώσει ο αγώνας.

Ε, τελικά έληξε το ματς. Το μονότερμα των «ερυθρόλευκων» στο τελευταίο τέταρτο δεν απέφερε γκολ νίκης και θα πρέπει να σκεφτούν καλά στον Πειραιά, τι φταίει και δεν κερδίζονται αγώνες στους οποίους η ομάδα είναι καλύτερη. Από τους λεγόμενους μεγάλους, μόνο την ΑΕΚ κερδίζει εδώ και πολύ καιρό ο Ολυμπιακός. Το αποτέλεσμα της αναμέτρησης με τον ΠΑΟΚ δε κρίνει τον τίτλο, αλλά όταν θες το πρωτάθλημα, πρέπει και να «λες» στον ανταγωνιστή σου, ότι και το αήττητο σερί θα του κόψεις , αλλά και το ότι φέτος θα είναι διαφορετικά τα πράγματα από πέρυσι. Ο οργανισμός Ολυμπιακός (που καλείται να δει και τα εξωαγωνιστικά), αυτά πρέπει να τα σκεφτεί καλά για την δύσκολη συνέχεια…

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Post Author: admin