Πυρκαγιά σε Δάσος και Φυσική Διαδοχή

Sharing is caring!

Πυρκαγιά σε Δάσος και Φυσική Διαδοχή

Όταν βλέπουμε ένα δάσος να καίγεται από φωτιά και να μένει κρανίου τόπος, τα συναισθήματα μας είναι ανάμεικτα. Η φύση γνωρίζει καλά τη δουλειά της και έχει τα δικά της χρονοδιαγράμματα για την επούλωση των πληγών, μέσω της φυσικής διαδοχής.

Το μόνο σίγουρο, είναι πως δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναδούμε δάσος μέσα σε 2-3 χρόνια. Δε μπορούμε να βιάζουμε τη φύση.

Τα μεσογειακά οικοσυστήματα διαθέτουν δικούς τους μηχανισμούς προσαρμογής ως προς τη φωτιά. Η φυσική αναγέννηση είναι δυνατή αν προστατευτεί το έδαφος από μελλοντική υποβάθμιση. Στο έδαφος, μετά τη φωτιά μένει η στάχτη που είναι πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία και βοηθάει τους σπόρους να φυτρώσουν.

Η ζημιά που μπορεί να γίνει με την υπερβόσκηση ή τις τεχνικές εργασίες (με τη χρήση μεγάλων μηχανημάτων) είναι ότι χειρότερο μπορούμε να κάνουμε.

Δεν είμαι δασολόγος ώστε να μπορώ να προτείνω σίγουρες λύσεις. Ακόμα και οι ίδιοι οι δασολόγοι “μαλώνουν” πολλές φορές μεταξύ τους, μια και οι απόψεις τους συχνά έρχονται σε σύγκρουση. Παρ’ όλα αυτά, τυχαίνει οι κανονικές σπουδές μου να αφορούν τους εθνικούς δρυμούς.

Η περιοχή του εθνικού δρυμού Πάρνηθας θα πρέπει να προστατευτεί με κάθε τρόπο. Η βοήθεια του απλού κόσμου είναι σημαντική για την ανάπτυξη ενός νέου δάσους που θα χαίρονται οι επόμενες γενιές. Είναι δική μας υποχρέωση να βοηθήσουμε το δάσος να συνέλθει.

Λύσεις θα προτείνουν όλοι. Δε ξέρω ποιές από αυτές θα είναι σωστές και ποιές όχι. Οπότε ας αναφέρω κι εγώ τις δικές μου λύσεις…

  • Αεροφωτογράφηση όλης της περιοχής
  • Περίφραξη του χαρακτηρισμένου πυρήνα του εθνικού δρυμού και απαγόρευση κάθε δραστηριότητας.
  • Απαγόρευση διέλευσης μεγάλων οχημάτων και μηχανημάτων στην περιοχή του δρυμού.
  • Απαγόρευση φωτογραφιών πολιτικών προσώπων με ένα δεντράκι στο χέρι (κάθε τέτοια “Αναδάσωση” διαλύει το έδαφος με τον κόσμο που μαζεύεται να δει τον τζερτζελέ και τα ΜΜΕ τριγύρω). Δεν είναι πανηγύρι. Οι πληγές μας είναι.
  • Αναδάσωση περιμετρικά της περιφεριακής ζώνης του εθνικού δρυμού, ώστε να δημιουργηθεί ένας φυσικός φυτοφράχτης.
  • Δημιουργία ομάδας εθελοντών με συνεχόμενες περιπολίες
  • Δημιουργία ομάδας (με άτομα τόσο από το δασαρχείο όσο και από την πυροσβεστική) που θα εκπαιδεύει τους εθελοντές σε συχνές συναντήσεις.
  • Χρήματα από το ίδιο το κράτος, ώστε να υπάρχει μόνιμα διαθέσιμος εξοπλισμός για τους εθελοντές σε περίπτωση μελλοντικής ανάγκης.

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Post Author: admin