Maarten Baas: Σχεδιάζοντας έπιπλα με γνώμονα την τέχνη

Sharing is caring!

Maarten Baas: Σχεδιάζοντας έπιπλα με γνώμονα την τέχνη

Αποτελεί το πιο ηχηρό νέο «όνομα» του ολλανδικού design αυτήν την περίοδο. Τα έργα του φλερτάρουν με την τέχνη, χωρίς όμως να αποχωρίζονται τη λειτουργικότητα. Το παν, όμως, για αυτόν είναι η δημιουργικότητα να μετουσιώνει τον αυθορμητισμό και τη διαίσθησή του.

Ο Μaarten Baas κατάφερε με την κυκλοφορία της πρώτης του σειράς επίπλων, τη Smoke, να συγκεντρώσει την προσοχή ολόκληρου του πλανήτη. Ο ίδιος, σχολιάζοντας την επιτυχία που γνώρισε από τη στιγμή που αποφοίτησε από την περίφημη Design Academy του Αϊντχόβεν, έχει πει: «Ενα από τα πιο σημαντικά πλεονεκτήματα του να σπουδάζεις στην Ολλανδία είναι ότι στρέφεται τόσο πολύ η προσοχή στο ολλανδικό design που από την ώρα που αποφοιτάς, όλος ο κόσμος ασχολείται με εσένα. Αν ξεκινήσεις με κάτι καλό, τότε θα γίνεις γρήγορα γνωστός».

Είναι πράγματι ο Marcel Wanders ο «νονός» του ολλανδικού design;

Είναι από τους ανθρώπους που σας στήριξαν; Υπάρχουν διάφοροι άνθρωποι που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τον τίτλο του «νονού» του design. Oταν ο Wanders είδε την καρέκλα από τη σειρά Smoke, μου είπε: «Αυτό θα γίνει ένα κλασικό έργο». Αυτός ήταν ο πρώτος που προέβλεψε την αξία και την αναγνώριση που θα αποσπούσε το εν λόγω έργο λίγο αργότερα. Αλλά τον ίδιο τίτλο θα μπορούσε να διεκδικήσει και η διευθύντρια της Ακαδημίας Design του Αϊντχόβεν, η Lidewij Edelkoort. Αυτή με εντόπισε. Και δεν θα μπορούσα να παραλείψω τη Mary Moss, ιδιοκτήτρια της γκαλερί Moss στη Νέα Υόρκη. Αυτοί οι τρεις άνθρωποι με στηρίζουν από την αρχή.

Ποιους designers θαυμάζετε;

Οπωσδήποτε τον Γερμανό Bertjan Pot, τον Ισπανό Marti Guixe, που ζει μεταξύ Βαρκελώνης και Βερολίνου και είναι γνωστός για την ανορθολογική προσέγγισή του στο design, και τον Ιταλό Gaetano Pesce, που είναι και ο πιο παλιός αλλά και ο πιο δημοφιλής από όλους τους προηγούμενους.

Πιστεύετε ότι το design πρέπει να είναι και λειτουργικό;

Δεν θα μπορούσα να σχεδιάσω για να φτιάξω κάτι που θα είναι απλώς λειτουργικό. Το design είναι σχεδιασμός και λειτουργικότητα, και καμιά φορά θα πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις ανάμεσα στα δύο. Μερικές φορές θέλω να είμαι πολύ λειτουργικός και άλλες πιο πειραματικός. Δεν θέλω να θεωρώ τον εαυτό μου ως μπαλάκι που πάει πότε στη λειτουργικότητα και πότε στο σχήμα. Προτιμώ να βλέπω το design ως ένα ανοιχτό πεδίο με το οποίο μπορώ να «παίζω». Αλλά αν ένας πελάτης μού ζητήσει μια άνετη καρέκλα στην οποία να μπορεί να κάθεται ολόκληρο το βράδυ, θα φτιάξω κάτι που θα σέβεται τις οδηγίες του πελάτη.

Ποια έκθεσή σας σηματοδότησε την άνοδο της δουλειάς σας;

H έκθεσή μου στην γκαλερί Moss στη Νέα Υόρκη ήταν πολύ σημαντική και οι άνθρωποί της πήραν ένα πολύ μεγάλο ρίσκο για έναν νεαρό σχεδιαστή που δεν είχε, μάλιστα, καν δικό του στούντιο. Ακόμη, στιγμή κλειδί ήταν η ανακήρυξή μου ως «designer της χρονιάς» το 2009 από τον διαγωνισμό Design Miami.

Έχει επιδράσει η κρίση στη δουλειά σας;

Οχι, δεν είναι κάτι που το αισθάνομαι ιδιαίτερα. Παραμένω επίτηδες σε ένα πολύ μικρό στούντιο ακόμα κι όταν είναι διάχυτος ο πειρασμός να πάω σύμφωνα με τη ζήτηση και να έχω τη δυνατότητα να συνεργάζομαι με 20 designers και με 100 υπαλλήλους. Σήμερα, ακόμα κι αν σταματούσε το 50% των εργασιών μας, θα είχαμε πολλή δουλειά! Συνεχίζουμε να δουλεύουμε χειροποίητα, δίνοντας την κατάλληλη προσοχή γιατί αυτή είναι η ποιότητά μας και εργαζόμαστε με ευχαρίστηση. Μου αρέσει να σχεδιάζω και όχι να είμαι μια μεγάλη εταιρεία design.

Χρησιμοποιείτε χαρτί και μολύβι προκειμένου να σχεδιάσετε τα προϊόντα σας;

Δεν δουλεύω ποτέ στον υπολογιστή. Επειτα από ένα πολύ γρήγορο σχέδιο πηγαίνουμε στο εργαστήριο, όπου κάνουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι καλό. Εκεί ξεκινάει η διαδικασία. Τότε κοιτάμε πώς φαίνεται, το αλλάζουμε λίγο, βλέπουμε τα όρια του υλικού ή της τεχνικής και περνάμε τις αλλαγές. Δεν εφαρμόζω τη μεθοδολογία του σχεδιασμού όπου ξέρω από πριν τι πρόκειται να συμβεί.

Ποιος είναι ο ρόλος της διαίσθησης στη δουλειά σας;

Είναι ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία στη δουλειά μου. Ειδικά τα Clay Furnitures, που παρουσίασα το 2006, είναι μια αντίδραση στο μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής των σχεδιαστών που δεν λειτουργούν και τόσο πολύ με τη διαίσθηση. Ο σχεδιαστής πρέπει να κάνει πολλές υποχωρήσεις στην τεχνική της παραγωγής για να ανταποκρίνεται το προϊόν στις απαιτήσεις του κοινού. Eτσι δεν υπάρχει αυθορμητισμός ούτε χώρος για τη διαίσθηση. Εγώ θέλω να σχεδιάζω σαν να είμαι παιδί.

Τι σας εμπνέει;

Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Κάτι ή κάποιος που συνάντησα στον δρόμο, μια μουσική, ένα βιντεοκλίπ. Εχω όλες μου τις κεραίες ανοιχτές στην έμπνευση. Δεν είναι μια γραμμική διαδικασία για μένα. Ακούω ένα τραγούδι και περπατώντας στον δρόμο βλέπω ένα συγκεκριμένο υλικό. Ολα αυτά μπορούν να με εμπνεύσουν.

Design χωρίς σύνορα

Από αριστερά προς τα δεξιά: Ανεμιστήρας από τη σειρά Wind, πολυθρόνα για το Lounge Room που ανήκει πλέον σε ιδιωτική συλλογή, το κηροπήγειο από τη σειρά Smoke, που παρουσιάστηκε το 2002, και ρολόι από τη σειρά Real Time.

Info

Γεννήθηκε το 1978 στην πόλη Arnsberg της Γερμανίας.

Τo 2002 παρουσίασε την πρώτη σειρά επίπλων, με τον τίτλο Smoke, και το 2004 έκανε έκθεση στην γκαλερί Moss (Νέα Υόρκη).

Το 2005 σε συνεργασία με τον Bas den Herder ανοίγει δικό του στούντιο.

To 2009 εφαρμόζει το καινούριο concept (με την εισαγωγή βίντεο) που ονομάστηκε Real Time. Η αγγλική εταιρεία Established & Sons του έδωσε τη δυνατότητα να φτιάξει μια καινούρια σειρά επίπλων, που ονομάστηκαν Chankley Bore.

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Post Author: admin